الهي تو دوستان خود را به لطف پيدا گشتي تا قومي را به شراب انس مست كردي ، قومي را به درياي دهشت غرق كردي ، ندا از نزديك شنوانيدي و نشان از دور دادي ، رهي را باز خواندي و آنگاه خود نهان گشتي ، از وراء پرده خود را عرضه كردي و به نشان بزرگي خود را جلوه نمودي تا آن جوانمردان را در وادي دهشت گم كردي و ايشان را در بيتابي و بي تواني سر گردان كردي ، داور آن دادخواهان تويي و داد ده آن فرياد كنان تويي وديت آن كشتگان تويي ، دستگير آن غرق شدگان تويي ، و دليل آن گمشدگان تويي، تا آن گمشده كي به راه آيد و آن غرق شده كجا به كران افتد و آن جانهاي خسته كجا بياسايند و اين قصه ي نهاني را كي جواب آيد و شب انتظار آنان را كي با مداد آيد ؟ يار از غم من خبر ندارد گويي / يا خواب بمن گذر ندارد گويي / تاريك تر است هر زماني شب من / يا رب شب من سحر ندارد گويي ..... التماس دعا