با کدامین دلخوشی بنویسم ؟ با کدامین مجال دلتنگی ؟ چه شد که سراب شد آن همه مهربانی ؟ چه شد که بی نصیب ماندم از آنچه که از آن خویش می پنداشتم ؟ هر چه برایت می گفتم سخن دل بود حکایت دلبستگی و عشق دل نگرانی و انتظار حقیقت داشت . تو را حقیقتی ملموس می دانستم و جای خالی تمام نداشته ها را با " تو " پر می کردم . اما دریغ که به سراب دل بسته بودم بی آنکه بدانم من برای تو کمتر از دیگرانم ... دل خوشی هایم را به یکباره از من گرفتی و من خالی شدم خالی از هر چه بود و نبود حتی از اندیشه ای که مرا به فرداها برد اینک تویی و جام تهی ازمن جام خود را به جام دیگری زن و به سلامتی او بنوش همانند دیروزها و خوش باش با کسانی که برایت سراب نیستند .