* وقتی که تسلیم خداوند میشوی،یعنی وعده ی حق را پذیرفته ای، و به جریان حق ،باور یافته ای، پس باور تو ، یاور توست. اما این به آن معنا نیست که در برابر ناحق نیز سر تسلیم فرود آوری ، و در برابر جریانی که حقیقت را دگرگون و یا انکار میکند، گردن بگذاری و یا سکوت اختیار کنی. به واقع،کسی که اراده ی حق را پذیرفته است، و از حقانیت راه آگاه است، همچون عاشقیست که برای رسیدن به معشوق، او را جستجو میکند،و نامش را فریاد میکند، و در مسیر وصال با او، هر کوهی را در هم میشکند، و هر دیواری را فرو میریزد، اما یکدم، حتی یکدم از طلب خود باز نمی ایستد، زیرا کسی که تسلیم حق میشود، ترسیمی از حق میشود پس باور او ، به یقین، یاور او خواهد بود