دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

صدایم پر می شود از سکوت قناری های غمگین که خواب بنفشه می بینند ... و اتوبان های بی سر و ته ... و جاده ی ابریشم که دراز تر می شود ... چقدر می ترسیدم پاهایت نشانی خانه ام را از یاد ببرند ... حالا دیگر خانه ای ندارم ... نشان به آن نشانی که در هیچ نقطه ای از این دیار ... هر چقدر دست تکان بدهی کسی برایت پنجره ای نمی گشاید ... !

1390/08/23 - 01:07 در بروبکس توییت
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)