برهنه وضو می گیرم از آب که الف دارد، از ابر که الف دارد، می ایستم در میانه ی آبان که الف دارد و به ترتیل میخوانم : « لیله القدر خیر من الف شهر» که الف دارد ... ! (سعیده کشاورزی)

و امامزاده های شهر، با دو الف برافراشته از دو سوی گنبدها ما را که کوتاهیم به آفتاب نبردند
و اویــن با الفی به شکل برج های نگهبانی ما را که در بندیم آزاد نکرد
و اره ها با الف های دندانه دارشان تنها درخت هامان را انداختنــــــد...

آزادی اما الف داشت


دیدم آریایی ها از سمت سیبری که می آمدند الف داشتند

برگشتم چندسال رابه عقب]
برگشتم چندسال رابه عقب
[ برگشتم چندسال رابه عقب برگشته باشم خوب است؟…


بی وضو داشتیم از خشکی های آنور آب می آمدیم فلات،
با اسب وُ ارابه وُ الف های بسیارمان
بعدها دختر چوپانی بودم که گوسفندها را می برد چـَــــرا
و یادش داده بودند که «علف» با «الف» نسبتی دور دارد ... !