اِي كَسـانـي *كـِه دَمْـپايي تُوالِـتْ را خيسْ ميكُنـيد@* بِـدانيدْ و آگاه *بـاشـِيد@* كـه دَر رُوزِ مَعاد،آنـان كِـه بَعْد از شُمـا پا دَر آن دَمْپـايي كَرْدِه انـْد وَ جُورابِشان خيسْ شُـده است، و بَنْـدْ بَنـْدِ تَنِشان مُورْ مُوْر گـَشْتِه أسْتْ و نَتوانِسْتِـةانْد كـارِشان* را با لـِذّتْ بـِه إتْـمامْ بـِرِسانَـنْد، بـِه بـِهِشْت* مي رَوَنْد@*وَ سُوگَـنْد بـه* پَرْوَردِگـارِ آسْـمانْها وَ زَمـینْ * کـِه شُما با همانْ دَمْپاييها دَرْ جَـهَنَمْ مَحْشُورْ مـیشَویدْ *و آنْها را چُونْ تـازيانِةاي خيسْ بَر* جایْ جایْ وجُودِتانْ مي آفـْكَنيم(من باب الحکایات "مقدمه ای بر فرشاد الحکایات"، فصل دست به اب ، باب دمپایی