مرگ همكار

یک روز وقتى کارمندان به اداره رسيدند ، اطلاعيه بزرگى را در تابلوى
اعلانات ديدند که روى آن نوشته شده بود :
« ديروز فردى که مانع پيشرفت شما در اين اداره بود درگذشت . شما را به
شرکت در مراسم تشييع جنازه که ساعت ١٠ در سالن اجتماعات برگزار مى‌شود
دعوت مى‌کنيم . »
در ابتدا ، همه از دريافت خبر مرگ يکى از همکارانشان ناراحت مى‌شدند امّا
پس از مدتى ، کنجکاو مى‌شدند که بدانند کسى که مانع پيشرفت آن ‌ها در
اداره مى‌شده که بوده است .
اين کنجکاوى ، تقريباً تمام کارمندان را ساعت١٠ به سالن اجتماعات کشاند .
رفته رفته که جمعيت زياد مى‌شد هيجان هم بالا مى‌رفت . همه پيش خود فکر
مى‌کردند : « اين فرد چه کسى بود که مانع پيشرفت ما در اداره بود ؟ به هر
حال خوب شد که مرد ! »
کارمندان در صفى قرار گرفتند و يکى يکى نزديک تابوت مى‌رفتند و وقتى به
درون تابوت نگاه مى‌کردند ناگهان خشکشان مى‌زد و زبانشان بند مى‌آمد .
آينه‌اى درون تابوت قرار داده شده بود و هر کس به درون تابوت نگاه مى‌کرد
، تصوير خود را مى‌ديد . نوشته‌اى نيز بدين مضمون در کنار آينه بود :
تنها يک نفر وجود دارد که مى‌تواند مانع رشد شما شود و او هم کسى نيست
جز خود شما . شما تنها کسى هستيد که مى‌توانيد زندگى‌تان را متحوّل کنيد
. شما تنها کسى هستيد که مى‌توانيد بر روى شادى‌ها ، تصورات و
موفقيت‌هايتان اثر گذار باشيد . شما تنها کسى هستيد که مى‌توانيد به
خودتان کمک کنيد .
زندگى شما وقتى که رئيستان دوستانتان ، والدين‌تان ، شريک زندگى‌تان يا
محل کارتان تغيير مى‌کند ، دستخوش تغيير نمى‌شود . زندگى شما تنها فقط
وقتى تغيير مى‌کند که شما تغيير کنيد ، باورهاى محدود کننده خود را کنار
بگذاريد و باور کنيد که شما تنها کسى هستيد که مسئول زندگى خودتان
مى‌باشيد .