بار دیگر ماه محرم همراه با تمامی شور و شعف از راه رسید .کاروان حسینی به دشت کربلا باامام (ع) وارد شد و با سر بریده بر بلندای نی از این دشت محنت افزا گذشت.پیشاپیش این کاروان طلیعه داران علم هایی از جنس خورشید بر دوش می کشیدند وخورشید خجالت زده بر این علم ها می نگریست و از دیدگان سرشک شرر میچکید. اما این کاروان سرانجام به مدینه رسید و پیام آن به تمام آزادگان عالم.شیعیان ندای عصر عاشورای “هل من ناصر ینصرنی “راشنیدند و علم یاری دین خدا و خونخواهی سید الشهدا را بر دوش گرفتند.افتخار شیعیان علمداری و پیشگامی در مبارزه با ستم است.