حـالـا کـه رفـتـه ای ایـن مـن نـیـسـتـم کـه نـدارمـت . . . تـو هـسـتـی . . . هـمـیـشـه . . هـمـه جـا . . . فـقـط در آغـوش دیـگـری . . . ! حـالـا کـه رفـتـه ای . . . دیـگـر کـسـی نـیـسـت کـه بـرایـش . . . بـی بـهـانـه بـنـویـسـم !حـالـا کـه رفـتـه ای مـن مـانـده ام و . . . آدم هـایـی کـه عـطـر تـو را مـی زنـنـد ! حـالـا کـه رفـتـه ای . . . غـوغـایـی شـده اسـت در مـ ـن و رخـت و خـوابـم بـهـانـه ات را مـیـگـیـریـم ! حـالـا کـه رفـتـه ای ایـن مـنـی کـه عـاشـقـت بـود را پـس بـده . . . ! حـالـا کـه رفـتـه ای . . . رو تـن تـرانـه هـا خـاک نـشـسـتـه هـمـون تـرانـه هـای کـه بـوی تـ ـو را مـیـدادن !حـالـا کـه رفـتـه ای مـشـق ِ هـر شـبـم شـده اسـت سـکـوتُ . . . سـکـوتُ . . . سـکـوت ! . . . حـالـا کـه رفـتـه ای ... هـمـه ی درهـا را پـشـت سـرت بـبـنـد کـه هـوس بـرگـشـتـن نـکـنـی چـون دیـگـر دیـر اسـت . . . حـالـا کـه رفـتـه ای . . . بـه اونـی کـه پـیـشـشـی نـگـو مَــنـی هـم بـودم... حـالـا کـه رفـتـه ای