حرص نخورید. ناراحتی را نبلعید. همانطور که از...خوردن غذای مانده و فاسد پرهیز ميکنید از جذب کردن و بلعیدن حرفهای مفت و مزخرف پرهیز کنید. نگذارید حرفهایی که به نظر خودتان صحیح نمی آید و چرند است، ذهنتان را خراب کند و باعث شود که دچار تهوع فکری شوید. اگر دلخورید بیان کنید. اگر میترسید ترستان را به زبان بیاورید. اگر عصبانی هستید عصبانیت تان را نشان دهید. گریه دارید؟ گریه کنید. مفاهیمی مثل خویشتن داری و سکوت و بردباری را بگذارید کنار. اینها ارزشهایی ست که از سالها قبل توسط گروهی خاص تبلیغ گردیده که بتوانند فرد را از همان آغاز، در خانواده سرکوب کنند و یک مشت آدم ترسو و ترک خورده (!) تحویل جامعه بدهند. ناراحتيها را باید ابراز کرد و گرنه بعدها می شود کابوس. می شود تیک عصبی، تنگي نفس، خارش تن، می شود دسیسه چینی و بهانه جویی، ناخن و لب جویدن و تند تند پاها را تکان دادن.