دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

در ميانشان درنگ کردم، زير آسمان بی‌آزار، و به‌پروانگان چشم دوختم، که لابلای برگ و پونه‌های بيشه پرپر می‌زدند، و به‌سنبل کوهی چشم دوختم، و به‌باد ملايم گوش دادم که لای علف‌ها نفس می‌کشيد، و در عجب ماندم که آیا هرگز کسی می‌تواند برای خفتگان خاک آرام به‌خواب ناآرام بينديشد؟

1390/09/16 - 00:02
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)