پشت منو تیزی اینا زن و شوهرن تو این قافله حرومیا بام همسفرن که پشت هر لبخندشون کمینه یه گرگ شرمندم دنیا اینه دست میدن و دلا پر از زخم و کینه خاکی باشی میشاشن روت فکر میکنن زمینه نزنی اونا میزنن ضربات سنگینه قدم بذاری یا ورداری زیر پات مینه شک به تنها چیزی که دارم اعتماده از اینا که خوبن و ملو دورم زیاده از این سیاسی پیسیای استفراغی منگل گاگول یه چیز استثنائی باید باشی و ببینی شکل این اسکلیسمو افت داره واسم لیست کنم اسم و رسمو که هر ننه قمری بیاد و توجیم کنه حاجی لپ کلام بگم اوضامون بده واسه ما دو دو تا سه تا ، خیلی کره اگه بگم کف میکنی که پس تز نده نفهم شاعر تمونی با کمکی بنگه نباشه کف میکنه و هی قافیه تنگ قد نخد نمیدونه از ..... و .... کلاه چپی میذاره واسه ما و میشه لورکا تا حرف که میشه هر کدومشون انیشتینن فرق بین گه و گوشت کوبیده رو نمیفهمن نفهم لوده دلقک قلم به مزده میشینه کک میزنه تو [!]بوک تز میده روشن فکرانه از دول عمو بالا میره فکر میکنه که حالا عدد واسه ما