اقااینو بخونید.....

نخواستم تو ذوقش بزنم گفتم: مباركه حالا چند خريدي؟ وقتي كه قيمتش را گفت سرم سوت كشيد. گفتم: اينكه قيمت سه تا شلواره؛ چرا اين قدر گرون؟ در حالي كه مي خنديد گفت: خبر نداري؛ كلي چونه زدم. ديگه چيزي نگفتم. چند هفته اي نگذشته بود كه سامانِ شلوغ و پر هيجان كه به محض آمدنش به خانه صداي خنده هايش تمام ساختمان را بر مي داشت؛ آرام، مظلوم وگرفته آمد تو. از او خواستم تا به من بگويد كه چه اتفاقي افتاده. اول فكر كردم امتحانش را خراب كرده يا در درس هايش مشكل داره؛ ولي بعد فهميدم جريان چيز ديگريست.

سامان جريان را تعريف كرد كه آن روز پدر نامي با ماشين آخرين مدلش به دنبال آن ها آمده و سامان را تا جلوي در خانه رسانده بودو سامان هم كلي جلوي نامي و پدرش به خاطراين كه خانة ما مثل خانة آن ها و يلايي و مجهز نيست خجالت كشيده و ادامه داد: كاش من به جاي نامي بودم. آخر چرا پدر ما... حرفهايش را قطع كردم و گفتم: از تو انتظار نداشتم؛ چطور به خودت اجازه مي دي زحمات پدررو برا خريد خانه و اضافه كاري هاشو براخريد ماشينِ مورد دلخواه ما، ناديده بگيري و او نو با شخص ديگه اي مقايسه كني؟ سامان كه هيچ توجهي به حرفهاي من نداشت گفت: درسته؛ ولي الان اون ماشين مد نيس؛ پدر اگه واقعأما رو دوست داشت الان فلان ماشين رو مي خريد كه تو بورسه. انگار حرفهاي من ميخ بود و مغز سامان سنگ كه هيچ تاثيري روي او نداشت.

[لینک]

نکوبون.....

هفته بعد میخونیم

ساسان خدا خیرت بده...

کتی جان زیاد بود ، واسه اینکه از بحث عقب نمونیم اینو گفتم ...

پاکش میکنم

خب شر فرصت میخونیم دیگه .....