دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

زندگی را که نمی‌فهمیم؛ باورم پشت تیرک‌های دربه‌دری قد خم کرده و ترس لابلای آرزوهای مرده ترانه می‌خواند. نقاشی‌های خاکستری بزرگ نمی‌شود شکسته‌ها که بریزند دست‌های من هم... کسی چه می‌داند؟ شاید دوباره ترک بخورد فنجان، صبح سه‌شنبه ده سال بعد شاید یک سال بعد شاید... هنوز امیدی هست؟

1390/09/27 - 21:29
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)