نه من هستم نه خود من ، ولی یه کَس ِ دیگه هست شبیه من .. بیرون من.. که با لبهایی پر از لبخند همه رو شاد میکنه که اون یه نفر در نهایتِ تناقص ، اما با مَنه. آره یه کسی هست به جز من با من. کسی از من که گاهی بر من ِ گاهی با من… کسی که مثل من بیسکوییت می خوره مثل من چایی و مثل من… شاید تفاله ی دغدغه های شبانه ی منه و من حضور این من ِ دیگه رو قبول کردم . گیرم که به خاطرش گاهی غیر عادی بشم و حتی خودم از این من ساختگی بترسم آخه میگن یه روز: قناری رفت جلوی آینه یه قناری رو دید شروع کرد صدای گربه رو در آوردن پشت سر هم میو میو قناری توی آینه ترسید ، قناری بی هوا صداش کرد و گفت : نترس من خودتم قناری .