وقتی تو از خودت راضی باشی و خودت رو دوست داشته باشی خوشبختی . آدمایی که به تنهایی روو میارن هیچوقت آدمای خوشبختی نیستن . نه اینکه منظورم این باشه دنبال دوست ُ دوستیابی باشی .. نه . منظورم اینه که هیچوقت نباید گوشه گیری کنی ُ توو دنیای خودت غرق شی . اونطوری چون بعد از مدتی از همه چیز ُ همه کس احساس تنفر میکنی و بالخصوص نسبت به خودت . وقتی کسی میگه من کسی رو دوست ندارم در حقیقت میگه من از خودم بدم میاد . اینجوریی اون احساس خوشبخت بودن ُ از خودش دور میکنه و به مرور چیزی جز بدبختی نمیبینه ... همینکه هم مشکلی براش پیش میاد میگه ، ببین . این از بدبختیه منه ! . میدونی چیه ؟ همیشه کسایی احساس خوشبختی نمیکنن که هیچ رضایتی از خودشون ندارن . من میگم : چرا نیایم صفتای بد رو از بین نبریم ؟ مثلا میخوای بگی این زشته . بگو این قشنگ نیست .. خیلی عبارات ِ دیگه . برای اینکه تو اخساس خوشبخت بودن کنی خیلی راه ها هست . شعار نیست .. واقعا خیلی راحت میشه احساس خوشبخت بودن رو به خودت بدی . فقط کافیه سخت نگیری .. فقط کافیه بذاری اون چیزایی که خوشحالت میکنه اتفاق بیفته ...