دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

دوستی گلدانیست که دمیده است در او تازه گلی چهار فصلش همه سبز، آشتی شاخه او عطری از عاطفه در او جاری، تارش از ململ عشق پودش از مخمل ابر، سینه اش برکه باران بلور بر لب هر برگش نقشی از خنده شیرین بهار بشکند روزی اگر شاخه ای از این گل سرخ دل ما میشکند... دوستی میمیرد , آشتی میرود از خانه ما... میشود پای خزان باز به کاشانه ما...!

1390/10/12 - 13:56
بدون دیدگاه

لایک

(5 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)