خری آمد بسوی مادر خویش / که ای مادر چرا رنجم دهی بیش برو امشب برایم خواستگاری / اگر تو کره ات را دوست داری خر ما در بگفتا کره خر جان / تو را من دوست دارم بهتر ازجان میان این همه خر های خوشگل / یکی را رد بزن این نیست مشکل خرک از شادمانی گریه سرداد / به رویا های خود هم بال و پر داد خرک گفتا به مادر ای عزیزم / خر همسایه را یک روز دیدم به من چشمک زد و ازجا پریدم / مثال آهویی در دشت بیدم از آن پس عاشق و دیوونه گشتم / همانند خری مستانه گشتم بگفتا مادرش ای کره خر جان / روم امشب بسوی دختر خان خر خان گفت با او ای پسر جان / گران باشد مهر دختر خان دوپالون دوجالون شنبلیله / دو من ینجه هزار هکتار طویله همانا گفت خر گل ای پدرجان / مینداز سنگ سنگین ای عزیز جان همی عشق است مهر است و محبت / شود آن جایگاه پول وثروت خر خان با مشقت گشت راضی / از این پیوند نه از حقه بازی خرک رفت و بزرگان را خبر کرد / درون آینه خود را نظر کرد فرستادند خر گل را به خرواش / بزدند پشمهایش هر چه او داشت امید است داستان این خر خان / شود سر مشق٬زه کار جوانان