دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

دوش می امد و رخساره بر افروخته بود... تا کجا باز دل غمزده ای سوخته بود-گر چه میگفت که زارت بکشم میدیدم.. که نهانش نظری با من دل سوخته بود

1390/10/19 - 21:12 در مشاعره
1 ديدگاه
razie

استاد شجریان در تصنیف زیبایی این شعر رو خونده

14 سال و 8 ماه و 16 روز و 21 ساعت و 22 دقيقه قبل

بازنشر

(1 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)