داستان شماره شش از مکتوب در دیدگاه

مردی در یکی از دره های کوه های پیرنه قدم می زذ ،که به چوپان پیری بر خورد.چوپان او را در غذایش شریک کرد و مدت درازی در کنار هم نشستند و از زندگی صحبت کردند.
مرد می گفت : اگر کسی به خدا اعتقاد داشته باشد باید بپذیرد که آزاد نیست ، چون خداوند هر گام او را هدایت می کند.
در پاسخ ، چوپان او را به دره ی تنگ و عمیقی برد که در آن ، پژواک هر صدایی به وضوح شنیده می شد.
گفت : زندگی این دیواره هاست و سرنوشت فریادی است که هر یک از ما می کشد.آن چه انجام می دهیم، تا قلب خداوند بالا می رود و به همان شکل به طرف ما بر می گردد.
اعمال خدا ، به سان پژواک کردار ماست.