با من برنو به دوش یاغی مشروطه خواه/ عشق کاری کرده که تبریز می سوزد در اه./ بعدها تاریخ می گوید که چشمانت چه کرد/ با من تنها تر از ستارخان بی سپاه/ موی من مانند یال اسب مغرورم سپید/ روزگار من شبیه کتری چوپان سیاه/ هرکسی بعد از تو من را دید گفت از رعد و برق/ کنده ی پیر بلوطی سوخت نه یک مشت کاه /کاروانی رد نشد تا یوسفی پیدا شو/د یک نفر باید زلیخا را بیندازد به چاه/ ادمی زاد است و عشق و دل به هر کاری زدن/ ادم است و سیب خوردن ادم است اشتباه/سوختم دیدم قدیمی ها چه زیبا گفته اند/ ((دانه ی فلفل سیاه و خال مه رویان سیاه)) /