سلام بی‌ احساس ... !! مرا یادت هست؟ من هر روز در میان لحظه‌هایم تکرارت می‌کنم ... میدانی‌ چندیست دارم عکس‌هایت را میبوسم ، آرامم می‌کند ... نمیدانم چرا اینگونه ساده، دلم خود فریبی می‌کند ... بی‌ احساس مرا یادت هست؟ مرا در لابلای خاطره‌هایت پنهان کرده‌ای شاید ، من اما ... دارم به غروب خویش نزدیکتر میشوم ...غروبی که هیچ سحر گاهی‌ بیدارش نمیکند ... بی‌ احساس کاش احساست برگردد ... هرچند دیر میشود در آخر ... اما ... من در آنسوی بی‌کسی هم میکنمت باور ... خط به خط نامه‌های من را بخوان شاید بعد از مرگ من ،آ خرین بوسه ‌ام یادت بیاید ...