تو خوبی.تو خیلی خوبی.موبایلم آنتن نمی دهد وگرنه تو به من زنگ می زدی. می دانم اس ام اس هایت نمی رسد وگرنه تو روزی هزار بار اس ام اس می فرستی. ببخش عزیزم.موبایلم آنتنش صفر است.ایراد از تو نیست.ایراد از این خط های وامانده است. ایراد از این مخابرات تخمی است.وگرنه تو همیشه به یاد منی. خودم را گول می زنم! می دانم که دست در دست آن پسررک تازه پیدا شده روزهایت را به شب می رسانی.شاید هم شب ها را به صبح پیوند می دهی.بگذار این گونه فکر کنم.فکر کنم که تو به یاد منی. احساسم را گرفتی.فکرهایم را نگیر. من به دروغ هایم دلخوشم.