می دانی چیست ؟ به نظر می رسد زندگی مشکل نیست ، بلکه مشکلات زندگی اند ! می بینی ؟ می بینی به چه روزی افتاده ام ؟ حق با تو بود ! می بایست می خوابیدم ! اما به سگ ها سوگند ، که خواب کلکِ شیطان است ، تا از شصت سال عمر ، سی سالش را به نفع ِ مرگ ذخیره کند ! می شود به جای خواب به ریلها و کفش ها و چشم ها فکر کرد و از نو نتیجه گرفت که با وفاترین جفت های عالم ، کفش های آدمی اند ! می شود به زنبور هایی فکر کرد که دنیای به آن بزرگی را گذاشته اند و آمده اند زیر سقفِ خانه ی ما خانه ساخته اند ! می شود به تشبیهات خندید ! به زمین و مروارید ! به خورشید و آتشفشان ! به ستاره ها و فرزانه های عشق ! به هوای خاکستری و گیسوهای عروس ِ پیر ! به رعد و برق ِ آسمان و خشم ِ خداهای آهنی ! تصور کن ! هنوز هم زمین گرد است و منجمین پیر ِ کنجکاو ، از پشت تلسکوپ های مسخره شان ــ که به مرور به خرطوم فیل های تشنه شبیه می شوند ــ به دنبال ِ ستاره ی ناشناخته ی تازه تری می گردند ! به من بگو ! فرزانه ی من ! خواب بهتر است یا بیداری ؟ حسین پناهی