آنکه برگشت و جفا کرد و به هیچم بفروخت / به همه عالمش از من نتوانند خرید

مرا به هیچ بدادی و ...

ما کجا قدر تو دانیم که یک موی تو را
هیچ کس قیمت و مقدار نداند هرگز

خوابيم درین جایگه و بی خبرانیـم
افسوس و صدافسوس که قدر تو ندانیـم

نه مویی هستش ....مصرع دوم رو ببین دوست خوبم؟

خب باشه... دلیل نمیشه
درست شعر #هیچ ه!
مو در مصراع دوم کنایه از ذره ای ناچیزه...
که در واقع کامل کننده معنی #هیچ در مصراع اوله
بعلاوه این که اگه #مو در مصراع اول بیاد وزن شعر بهم می ریزه...
: )

این بیت از سعدیه نمیدونم شما کجا خوندیش ولی مو هستش صحیحش دوست من ...
البته پا فشاری روی حرفم ندارم ...شاید من اشتباه کنم ..از شما متشکرم.

بازم ممنونم...احتمالا من اشتباه کردم.

شعر از سعدی؛ مشخضات عروضی: بر وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن

خواهشت! : )

ممنون به اوزان عروضی اشنایی دارم ...این رو هم در ادبیات عرب هم در ادبیات فارسی خوندم.....البته پایه اوزان عروضی از ادبیات عرب بود ه....ولی بازم ممنونم از توجهتون و توضیحتون...سپاس دوستم.

خدا رو شکر ... خواهشت! : )