مردم یهود و نصاری ،دانشمندان و راهبان خود را،خدایان خود در برابر پروردگار قرار دادند(و هر چه دانشمندان و یا راهبانشان می گفتند هر چند مخالف حکم خدا بود اطاعت می کردند) و نیز مسیح(ع) فرزند مریم را به خدایی پذیرفتند(و تمام این پرستش ها بدعت و از مسائل ساختگی است) و هیچ گاه به آنها دستور داده نشده(که خدایان متعدد برای خود انتخاب کنند بلکه به آنها دستور داده شده) که تنها یک معبود را بپرستند.معبودی که هیچ کس جز او شایسته پرستش نیست معبودی که منزه است از آنچه آنها شریک وی قرار می دهند(در حالی که آنها بشری را که قابل قیاس با خدا نیست پسر خدا می دانند).(سوره توبه-آیه31)