دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

یک پنجره... در این حجم بی پایان تاریکی، حتی یک پنجره مرا بس است. که باز شود از عمق ظلمات به مکرر مهربانی نگاهت. پنجره ای برای گفتن، شنیدن، لمس ارتعاش صدایت. سیاهی و تاریکی از سرم گذشت... پنجره می خواهم؛ تا خورشید چشمانت را به غربت گلهای خشک پهن دشت وجودم میهمان کنم.

1391/03/16 - 11:46
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)