چه گمان غلطست این؟ برود/ چون نرود چند کس از تو و یاران تو آزرده شود/ دوزخ از سردی این طایفه افسرده شود /گر چه از خاطر وحشی هوس روی تو رفت/ وز دلش آرزوی قامت دلجوی تو رفت /شد دل آزرده و آزرده دل از کوی تو رفت/ با دل پر گله از نا خوشی خوی تو رفت /حاش الله که وفای تو فراموش کند /سخن مصلحت آمیز کسان گوش کند/ ای پسر چند به کام دگرانت بینم /سر خوش و مست ز جام دگرانت بینم /مایه ی عیش مدام دگرانت بینم/ ساقی مجلس عام دگرانت بینم /تو چه دانی که شدی یار چه بی باکی چند /چه هوسها که ندارند هوسناکی چند/ یار این طایفه ی خانه برانداز مباش/ از تو حیف است به این طایفه دمساز مباش/ می شوی شهره به این فرقه هم آواز مباش/ غافل از لعب حریفان دغا باز مباش/ به که مشغول به این شغل نسازی خود را /این نه کاریست مبادا که ببازی خود را /در کمین تو بسی عیب شماران هستند /سینه پر درد ز تو کینه گزاران هستند /داغ بر سینه ز تو سینه فگاران هستند /غرض این است که در قصد تو یاران هستند ب/اش مردانه که ناگاه قفایی نخوری/ واقف کشتی خود باش که پایی نخوری/ وحشی بافقی