ای همه آرامشم قلب پریشانت نبینم چون شب خاکستری سر در گریبانت نبینم . ای تو در چشمان من یک پنجره لبخند شادیت را همچو ابر سوگوار اینگونه گریانت نبینم . ای پر از شوق رهائی رفته تا اوج ستاره در میان کوچه ها ، افتان و خیزانت نبینم . مرغک عاشق کجا شور آواز قشنگت در قفس چون قلب خود هر لحظه نالانت نبینم . تکیه کن برشانه ام ای شاخه ی نیلوفری اشک غم بی تکیه گاهی را به چشمانت نبینم. قصه دلتنگیت را خوب من بگذار و بگذر گریه ی دریاچه ها را تا به دامانت نبینم . کاشکی قسمت کنی غمهای خود را با دلم تا که سیل اشک را بر گونه هایت نبینم.