آخه ببین این تراک با آدم چیکار می کنه : " من همونم كه هميشه غم و غصم بيشماره اوني كه تنها ترينه حتي سايه هم نداره / اين منم كه خوبيامو كسي هرگز نشناخته اون كه در راه رفاقت همه ي هستيشو باخته / هر رفيق راهي با من دو سه روزي همسفر بود / ادعاي هر رفاقت واسه من چه زود گذر بود / هر كي با زمزمه ي عشق دوسه روزي عاشقم شد / عشقمون باعث زجر همه ي دقايقم شد / اون كه عاشق بودو عمري از جدا شدن ميترسيد / همه ي هراس و ترسش به دروغش نمي ارزيد / چه اثر از اين صداقت چه ثمر از اين نجابت / وقتي قد سر سوزن به وفا نكرديم عادت " قربون مرام رفقای دنبالری، وجودتون طلاست