من می‌میرم مثِ مرد، تو زندگی کن مثِ ترسوها... آخرش تو یه جای سرد، بخواب... اما لالایی‌های منو توی گوشات نگه دار قصه نگو، فقط بگو بهم آخر قصه‌ات، کلاغه به خونه‌اش می‌رسه یا نه... اینُ به بچه‌ام هم می‌گم اگه بمونه یادم... درس اول کتابِ خیابون من اینه، آن مرد با چوب آمد... واسه جنگ... اونم یه عوضی مثِ توئه، یه عوضی مثِ من راز باش، ولی فاش‌نشدنی... تو قفس باش، ولی رام‌نشدنی پاک باش، حتی اگه دوس داری عکس همه باش، ولی قاب‌نشدنی مثل آدم‌های بَد، خوب حرف نزن... واسه هر مزخرفی الکی کف نزن خوش‌حال باش، واسه چیزایی که داری... نترس، ترس کار آدمای عاقله نه من... قافیه‌هارو بذار کنارو اصل مطلبُ بچسب... عادت دارم حرفمُ بگم ماه باش، واسه شبات... راه باش، واسه پاهات... راننده باش، فرمونُ دست خودت بگیرُ دنده بده با گاز دکتر باش، واسه دردات... مَرحم باش، واسه زخمات... روشن باش، واسه فردات... تو خودتی و خودت اینُ قبول کن از من... اوستا کار، پادو نمی‌شه... کسی خوش‌بختی‌رو به‌تو کادو نمی‌ده... بجنگ واسه چیزی که می‌خوای... بجنگ واسه چیزی که می‌خوای... ...در این سکوت حقیقت ما نهفته است.. حقیقت تو و من