«او از آن روي رضـا خوانده شد كه در آسمان خوشايند و در زمين مورد خشنودي پيامبران خدا و امامان پس از او بود و همگان، خواه مخالفان و خواه همراهان به او خشنود بودند» مگر نه اين است كه ما ايرانيان هرچه داريم از بركت وجود توست. مگر نه اين است كه حال غريب را جز غريب نمي فهمد كه ما همه غريبيم . ما سالهاست دلهامان را به پنجره چوبي كرمت گره زده ايم . و تو چه سخاوتمندانه گره مي گشايي. ما مگر آغوشي گرمتر از بارگاهت مي شناسيم كه به آن پناه ببريم ؟ و تو چه صابر، زكي، ولي، فاضل، وفي، صديق، رضي و رضـــايي كه همه را مي پذيري.تو غریب با همه کس آشنا يي ،تو رفیق زائر بی دست و پايي. يا معين الضعفاء يار غريبان چه چشمها كه بينايت شدند و چه دلها كه راضي گشتند از رضــا. دل ما را نيز مانند گنبد طلايي ات طلايي كن....