شعر زیبای استاد محمد علی بهمنی ..... شعر زیبایی به نام بارانی با همه ی بی سر و سامانی ام باز به دنبال پریشانی ام دلخوش گرمای کسی نیستم آمده ام تا تو بسوزانی ام آمده ام با عطش سالها تا تو کمی عشق بنوشانی ام آمده ام بلکه نگاهم کنی عاشق آن لحظه ی توفانی ام ماهی برگشته ز دریا شدم تا تو بگیری و بمیرانی ام حرف بزن ابر مرا باز کن دیر زمانی ست که بارانی ام حرف بزن حرف بزن سالهاست منتظر لحظه ی توفانی ام خوب ترین حادثه می دانمت خوب ترین حادثه می دانی ام؟ ها... به کجا می کشی ای خوب من! ؟ ها... نکشانی به پشیمانی ام