دور شو از پنج خصلت ای پسر ... تا نریزد آبِ رویت در نظر ... ! ( عطار / پندنامه )

اولا" کم گوی با مردم دروغ
زانکه گردی از دروغت بی فروغ

هر که استیزه کند با مِهتران
آب روی خود بریزد بی گمان

پیش مردم هر کرا نبود ادب
گر بریزد آب رو نبود عجب

از سبکساران مباش ای نیک خوی
کز سبکساری بریزد آب روی

ای پسر با مهتران کمتر ستیز
وز حماقت آب روی خود مریز

گر بعالم آب روئی بایدت
دایما خُلق نکو می‌بایدت

هر که آهنگ سبکساری کند
از وی آب روی بیزاری کند

جز حدیث راست با مردم مگوی
تا نگردد آب رویت آب جوی

از خلاف و از خیانت باش دور
تا بود پیوسته در روی تو نور

گر همی خواهی که گویندت نکو
ای برادر هیچ کس را بد مگو

تا نباشی در جهان اندوه گین
از حسد در روزگار کس مبین