وقتی بهم خیره نگاه میکنی بیشتر ترس برم میداره..با خودم میگم ینی میخای چیکار کنی..ینی چی شده من اینقد خوشبختم..این خوشی از روی لطفته یا غضیت...هر روز ازت تشکر میکنم اما دلم شور میزنه..شور تو رو..احساس میکنم تو رو کم دارم..انگار قبلا که تو رو داشتم و الانو نداشتم بهتر بود تا الان که..!نه...نگو///...هم تو ..هم...خجالت میکشم بقیه شو بگم...منو تو دوراهی نذار..اصلا این دوراهی نیس..تو مگه با کی برابری میکنی که بخام بین دو راه انتخابت کنم..تو همه چی هستی ..سایه رحمتت رو زندگیه...منو به خودت نزدیکتر کن..از وقتی گفتن با تو بودن توفیق و این چیزا میخاد انگار ازت دور شدم...یبار میخام بیام پیشت بدون همه اون حرفای قالب بندی شده و رده بندی شده برای با تو بودن..منو اینطوری قبول میکنی؟؟؟