ازشکست دل, وجــود پـر شرر داریم ما همچو ابری ناقــراری چشم تـر داریم مـا جلوه ء عشـق است در آئینه ء اجـزای ما از گلستـان محبـــت گل بـه سر داریم مـا تا ادبگاه صبــوری مرغ دل پیمـوده اسـت از بسـاط گنج تقــوی تــاج ســرداریـم ما قطره هـای خـون دل دامان مارنگین کنـد لاله ســان از دشت غم داغ جگرداریم ما فقـر گیـتی کـم نسازد ثـروت هستی ما زانکه ازگنج قنـا عــت سیــم وزرداریم ما درهــوای ذوق پروازش دل وجـان باختیم غافلیم ازخــویش,کـزوبـال و پـرداریم مـا تا رهی هستی(عزیزه)تاروناهمواراست پــای پــراز آبـلـه انــدر سفــر داریــم ما