یادته یه روزایی واست یه شاخه گل بودم یه روز اومدی کنارمن پا گذاشتی همه را تو آب دادی ولی منو فنا کردی اون روز گذشت به امید فردا بودم که نیامدی خسته شدم پژمرده شدم روز گذشت ماه ها گذشت تو دیگه به پیش من نیامدی ازت پرسیدم چرا؟؟؟؟ اما تو بی اعتنا گذشتی جامه ی سفر بر تنم کردم رفتم ولب به دنبالم نیامدی خون اشک ریختم واسم دستمالی نیاوردی اما برای اشک اون دستمال ابریشم بردی که روش یه قلب نو بود بدون هیچ اسم و نشون اون روزا به من تو گفتی اسم تو رو قلبمه واسه همیشه اما چه ساده پاک شد باشه عیبی نداره....