آهسته گویم خدایا کاش او باشد آهسته خوانم ترانه خدایا کاش او باشد آهسته نوازم ساز هر دم به حالی من دل می کند فریاد خدایا کاش او باشد آهسته تر دل میکنم از او ولی افسوس باز به یک نهله خرابش می شوم خدایا کاش او باشد کنارش ایستاده وای در حسرت دیدار نگاهش در نگاهم ؛ ولی در تمنای نگاهش می کنم ای وای صدایم با صدایش هم نوا نیست اما حیف کمی بغض صدایش راز دارد راز من از رویش کشیدم نقش اما حیف او که نمی دانست من نقاشی زبر دستم ولی باز به هر سو می کنم فریاد یاری رس ز یزدانم می خواهم به چشمش از چشم انتظارم را نوایی می دهم ساقی ولی او با منه می خواره باز می کند بازی به لبهایش کلامم می نشیند اما حیف که بعد چندی نمی دانم چه می گوید چه می خواهد من از آن در حیرتم باری ؟؟!! چرا کاری نم داری ز من باز کنی مشکل که سخت آید کنارم غم؟؟ ولی افسوس و صد افسوس ولی آهسته میگویم . . . . . . . . . . ؟؟!!!!!!!