خواستم یادت نکنم...

به دست فراموشی بسپارمت...

نبودنت رو بهونه کنم برای از یاد بردنت...

"از دل برود هر آنکه از دیده برفت"

اینو هزار بار تکرارو تلقین کردم...

ولی دلم با من سر ستیز داره...

هر چی خواستم کمتر بهت فکر کنم...

بیشتر تو ذهنم اومدی .....

حتی فکر به از یاد بردنت هم...

یه یادآوری بود...

کاش خاطره ی بدی ازت داشتم که...

که فراموش کردنت رو برام راحتتر میکرد...

ولی هر چی ذهنمو زیرو رو کردم به جایی نرسیدم!!!

خواستم با تموم وجودم احساسم رو فریاد کنم...

ولی...

ولی وقتی میدونم نمیشنوی....

وقتی میدونم نمیخوای که بشنوی...

سکوت میکنم...

گاهی سکوت بهترین راه برای فریادهای درونه...!!!