سفرت به سلامت مسافر خسته ی من تومی روی اما من دیده می دوزم به راهی که رفته ای و نگاهم را نمی گیرم تا تو آیی باور نکن اگر روزی از لابه لای حرفهای این آدمیان بی عاطفه ، بی وفایی مرا شنیدی باور نکن اگر روزی آمدی و در خانه ام بسته بود ، باور نکن اگر گیسوی مرا جز تو کس دیگری بافته بود ، باور نکن لبخند ساده ی مرا بدون تو کار من نیست دل بستن و دل کندن ، عاشق شدن و فراموش کردن ، سفرت به سلامت مسافر خسته ی من ، الهی کوچه های تنگ غربت نصیب من شود و قصر رویاها نصیب تو الهی وزش باد ظلمت در کوی من باشد و نسیم عاشقانه در کوی تو الهی اگر می شکند شیشه ی عمر من باشد و وجود تو همیشگی سفرت به سلامت مسافر خسته ی من اگر رفتی هرگز نگو یار من در کوچه ای ویرانه بود بگو یار من از عشق من بی خانه بود هرگز نگو یار من دیوانه بود بگو یار من از آرزوی دیدنم هر شب زمین را شسته بود