مادر .... آسمان را سپاس كه باران چون گيسو اني به كوه بخشيد، كوهستان راسپاس كه رودها را به گسترهً دشتها بخشيد ، رودها را سپاس كه درخت را سيراب كرد . درخـت را سپاس كه پرنده بر شاخـسار خويـش ميهمهـان . كردپرنده را سپاس كه زندگي را چون خنياگري بيتاب به تحريرتغزل در آ‎ورد تو را سپاس مادر ،كه آسمان و رود و درخت و پرنده به مهر تو زندگي آموختند، و خدا را سپاس كه تورا چون سيب سرخ هوا به زمين بخشيد تورا سپاس كه باران شدي وبر كوير دلم باريدي رود شدي ومرا درخت خواستي پرنده شدي وترانهً انسان زيستن را زمزمه كردي من ميوهً دوست داشتني توام...؟