باز هم بار ان ....باز هم طراوت و سبزی ....میشنوم صدای خنده و شادی درختان را که پایکوبان هم نوای بلبلان به رقص در آمده اند ..صدای قهقهه کودکان و غرش ابرها....بوی خاک باران خورده و کوچه های دوستی که شادن از بارش باران....انگار در عرش خدا جشن و شادی به پا کرده اند و ابرها از خوشحالی میگریند تا زمینیان تازه از اشکهایشان شوند....گل سرخ با ناز نمام گلبرگهایش را جمع میکند و برای چمن اشوه گری میکند...و چمن عاشقانه اشوه گریهایش را میپذیرد..پس ای ابرها بازم گذشت کنید و بگریید تا زمینیان شاد از گریه شما شوند...(الی)