میروم تا نشنوم آواز باران دو چشمت ای دوچشمت سبزه زاران گریه ات اشک بهاران میروم غمگین و نالان بهر من اشکی میفشان ای سراپا مهربانی ای نگاهت آسمانی در دل نا مهربانم شوق ماندن می نشانی ترسم اخر در کنارم خسته و آزرده گردی با همه خوبی و پاکی در خزان پژمرده گردی میروم چون می هراسم شعله ای افسرده گردی ای که در خوبی و پاکی چلچراغ آسمانی قلب سردم را چه بی حاصل به سویت می کشانی عاشق و چشم انتظاری حیف از احساسی که داری خسته ای گم کرده راهم بگذر از من مهربانم قصه ی تلخ مرا کاش از نگاهم خوانده بودی ای که خوب و مهربانی... مهربانی... مهربانی...