شاید مدالی داشته باشم!! نمی دانم امّا مهمان حبیب خداست . اگر روزی وارد شوم چه کنم ؛ چه پر شور. به رسم خادمی این درگه همان گوشه کنار در می نشینم , سر خم می کنم ، با حیا و با ادب می گویم السلام علیکم یا اهل البیت النبوة. و یک نفر قطعا اگر لایق باشم پاسخ سلام را میدهد و آن مادرم زهراست چه جملهءزیبائی ( مادر ) مادرم زهرا ! ای کاش من هم اولاد تو بودم . راستی مادر پهلویت !؟ هنوز درد می کند ؟ چه جسارتی !!! تو را هم میزنند ؟ توئی که پاکی و پر از غرور ... بی رحمانه غرورت را می شکنند ؟ لعنت بر آن کس که غرورت را شکست ... مادر! خوش به حال آنانی که با تو همسایه اند ؛ خوش به حال آنان که با تو مَحرمند . حالا که اینطور شد بگذار در لغت حداقل با تو راحت باشم (( مادر )) دلت همیشه شاد باد دوستت دارم مادر دوستت دارم