خدایا، مرا ببخش! به خاطر همه لحظه هایی که به یاد تو نبوده ام! به خاطر همه سجده هایی که زود سر از مهر برداشتم . به خاطر همه درهایی که کوبیده ام و خانه تو نبوده اند .مرا ببخش! نه به خاطر آنکه من لیاقت بخشیده شدن دارم; به خاطر اینکه تو شایسته بخشیدنی!مرا ببخش، نه به خاطر من! به خاطر «آن که » گناهان من اول او را اذیت می کند! به خاطر «آن که » گناهان من، غربت و آوارگی و غیبت او را تمدید می کند!به خاطر «آن که » هر هفته پرونده اعمال مرا به دست او می دهند! به خاطر «آن که » این بار نمی داند با چه رویی پیش تو شفاعت مرا کند! به خاطر «آن که » قرار است بر زمین آقایی و سروری کند و گناهان من مانع این کار شده اند! به خاطر «آن که » دوستش داری و او تو را دوست دارد! به خاطر «آن که » ناراحتی او ناراحتی توست و خوشحالی او خوشحالی تو! به خاطر امام زمان مرا ببخش!