دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

. غنچه خندید ولی باغ به این خنده گریست غنچه آن روز ندانست كه آن گریه زچیست باغ پرگل شد و هر غنچه به گل شد تبدیل گریه ی باغ فزون ترشد و چون ابر گریست باغبان آمد و گلها را چید رسم تقدیر چنان است و چنان خواهد بود،میرود عمر ولی خنده به لب باید زیست

1391/04/31 - 15:04
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)