در امتــدادِ ایـن روزهـــای یکنواخــــت حســی از جنــس دلتنگــ ـــ ــــی در قلبــــــم نجــوا می کنــــد در امتـــداد ایـن روزهـــای تنهـــایـی و در امتـــداد ایـن شــب هـای خــــدایـی حســی از جنــس دُعـــا مـرا فــرا می خوانـــــد دِلــــم بــاران می خواهــــد بــارانی آرام.... امــــا طـولانــــــــــــی تا دسـت در دسـتِ قطــــره هـایش و پـا به پـایِ نمنــــــاکـی اش تمــــام کـوچــه بــاغ ها را با پـــاهایی بِرَهنــــــــــه قــدم زنــــم و زیــر لـب با لحــن سبــــــز بــاران زمزمــــــــــــــــــــه کنـم دُعـــاهـای بـــــارانی ام را مــن بُغـــــــ ــــض کنــم آسمــــــان ببـــارد آسمـــــــان بُغـــــــ ـــــــض کنــد مـــن اشکــــــــ ریــزم