یادمه وقتی بچه بودم همیشه دوست داشتم یه دفتر خاطرات داشته باشم دفتری که هر چی به ذهنم میادو برام اتفاق میافته .بنویسم..هر سال با شوق میرفتم یه دفتر خاطرات خوشگل میخریدم و ورقهای اونو سیاه میکردم.آخر سال که میشد دفترها رو پاره میکردم!چند سال طول کشید به خودم بقبولنم که من اهل خاطر ه نویسی نیستم راستش دلم میخواست خاطراتم توی ذهنم نگه دارم تا روی دفتر ...راستش این همه آسمون ریسمون بافتم بگم که کاش به جای این کارا از همون بچگی یاد میگرفتم بهترین راه درست زندگی کردن شناخت شخصیت خودمه! اینجوری لااقل وقت کمتری از عمرمو صرف تجربیات غلط زندگی می کردم ...البته تجربه خوبه ولی تجربه بعضی چیزها فرصتهای خوب زندگی رو ازمون میگره.....و دیر شد بفهمم ما فقط فقط فقط...یک بار فرصت زندگی کردن داریم!