چه روزا که مردیمو عاشق شدیم ، چقدر جمعه ها رو به در زول زدیــم ،چقدر با امید ظهور یک مررررررد به زخم ها دوای تحمل زدیم ، به زخم ها دوای تحمل زدیم //کبوتر نبودیم اما زمین برامون قفس شد توی این انتظــــار ، همه سهممون مهرو سجادهـــو ،شب و اشک و شیرین ترین انتظــــار ،/// نفس میکشم تو نبودت ولــــی،هوای نبودت هوای غمــــه ،میخوام کل دنیامو از دست بدم ،تو دنیای من شی به جای همه ، تو باشی تو دنیا به جای همــــــه ///با اینکه تب لرز این انتظـــار، منو زجر میده ،منو میکشــــه، دلم عصر جمعه میون غمــو به امید روز ظهورت خوشه، به امید ظهورت خوشه....