@حامد*مهدی سابق* همینجوری که نمی شود نوشت! باید دلیل و بهانه ای باشد؛ بغضی، دلتنگی ای، عشقی، چشمی، نگاهی... وقتی دلت از همه ی بهانه ها خالی شود و بهانه ی چیزی را نگیرد واژه ای نمی آید، جمله ای نمی سازد، متنی نمی شود که دلت بخواهد کسی! آنرا بخواند و برای لحظه ای لبخندی بزند که یا از سر شادیست یا از زور دلتنگی و تلخکامی. اینروزها هی از تو و چشمانت پر و خالی میشوم .. انگار آنقدر از خیالت پر میشوم که سر می روم و سر می روم و نگاه که می کنم می بینم چیزی از "من" در ظرف بودنم باقی نمانده. تا به حال غرق شده ای؟ می دانی نفس کم آوردن یعنی چه؟ کم آوردن یعنی چه؟... من کم آوردم... من تو را در در لحظاتم کم آوردم... بین واژه هایم "تو" را ندارم... "تو" را بشدت کم دارم.